خبرنگاری در عصر فیک‌نیوزها

پروین میرزاحسینی

خبرنگار بودن در هیچ کجای دنیا و در هیچ دوره‌ای کار آسانی نبوده است؛ اما شاید در شرایط فعلی که شهروندان هر لحظه در هجوم خبرهای بی‌شمار قرار می‌گیرند، دشواری این مسیر پیچیده‌تر از همیشه باشد.

در روزگاری که دسترسی به اخبار، ساده و همگانی شده است، بسیاری گمان می‌کنند که خبرنگاری فقط بازنشر فوری خبرهاست؛ اما حقیقت این است که امروز، چالش اصلی نه انتشار خبر، که تشخیص سره از ناسره است.

امروز وقتی از رسانه حرف می‌زنیم، دیگر صرفاً نشریات کاغذی مد نظر نیستند. هر پلتفرم مجازی، یک رسانه محسوب می‌شود، اما در این دنیای رنگارنگ پُر محتوا، همچنان اعتبار و مرجعیت در اختیار رسانه‌هایی است که به امانت‌داری، بی‌طرفی و گزارش‌نویسی دقیق پایبندند، رسانه‌هایی که به جای افتادن در تلۀ تیترهای زرد و جذب لایک بیشتر، به دنبال شفافیت هستند.

نکتۀ مهم دیگر در دنیای خبرنگاری کنونی، مخاطبان هستند. مخاطبانی که بر خلاف گذشته منفعل نیستند. آگاهی نسبی و تجربۀ شهروندان در فضای مجازی، آن‌ها را به مخاطبی هوشمند تبدیل کرده است که می‌توانند تفاوت یک گزارش مردمی و واقعی را با رپرتاژهای تبلیغاتی تشخیص دهند.

در گذشته، این رسانه بود که تعیین می‌کرد چه خبری مهم است، اما امروز، این مردم هستند که با اظهارنظر، به اشتراک‌گذاری و وایرال کردن، اهمیت یک خبر را نشان می‌‌دهند و از این‌رو رسانه‌ای که صدای مردم نباشد، دیر یا زود جایگاه خود را از دست خواهد داد.

امروز دیگر تولید خبر پایان کار نیست، بلکه آغاز یک تعامل است. خبرنگاریِ حرفه‌ای، یعنی شنیدن صدای واقعی جامعه، عبور از دیوارهای روابط‌عمومی‌ها و نگارش روایتی که صادقانه، بی‌طرفانه و برای حل دغدغۀ مردم باشد.

خبرنگار واقعی کسی‌ست که در عصر فیک‌نیوزها و هیاهوهای تبلیغاتی، قلمش را همچنان به حقیقت و منافع مردم گره بزند، زیرا در نهایت، آنچه می‌ماند، اعتماد مخاطبی است که به سلامت قلم باور دارد.